Ώρα μηδέν

Αυτές τις μέρες συνηθίζαμε να γράφουμε τον αγωνιστικό απολογισμό της χρονιάς αλλά δυστυχώς φέτος είναι μια περίεργη χρονιά που όλοι θέλουμε να ξεχάσουμε. Αφορμή η πανδημία η οποία αποδείχτηκε καταστροφική σε όλα τα επίπεδα όπως επίσης και για το άθλημα μας που λόγω των χαρακτηριστικών του βάλλεται ίσως λίγο περισσότερο.

Μαζί και ο ερασιτεχνικός αθλητισμός για άλλη μία φορά βάλλεται. Και είναι λυπηρό, ειδικά όταν βλέπαμε πως στην πλειοψηφία των αθλητικών συλλόγων τηρούνταν τα απαραίτητα μέτρα και όλοι λειτουργούσαμε με την ανάλογη σοβαρότητα. Αν συζητήσουμε για το θέμα που προκύπτει με τις ακαδημίες είναι όχι απλά στενάχωρο αλλά εξαιρετικά επιζήμιο, να στερούνται οι αναπτυξιακές ηλικίες την κανονικότητα στη ζωή τους. Μία κανονικότητα που δεν έχει να κάνει απλά με τη φυσική δραστηριότητα (στοιχείο εξαιρετικά σημαντικό), αλλά πολύ παραπάνω και με τη συναισθηματική και ψυχολογική διάσταση. Τα παιδιά στον αθλητισμό αναπτύσσουν δεξιότητες ζωής (life skills) που είναι πολύτιμες για την καθημερινότητά τους και για την ομαλή ανάπτυξή τους μέσα στο κοινωνικό σύνολο. Στερούμε λοιπόν από τα παιδιά την -αναμφισβήτητα- πιο υγιή σε όλα τα επίπεδα ενασχόλησή τους, σε μία περίοδο όπου τη χρειάζονται περισσότερο από καθετί.

Στον χώρο του σκουός στο εξωτερικό συνεχίστηκαν δειλά-δειλά κάποια από τα μεγάλα επαγγελματικά τουρνουά της PSA όμως δεν πραγματοποιήθηκαν οι Πανευρωπαϊκοί αγώνες από την ESF όπως και το υπόλοιπο πρόγραμμα της σε junior & masters, κυρίως λόγω των ταξιδιών που χρειαζόντουσαν και τις πολυπλοκότητας της κατάστασης σε κάθε διαφορετικό κράτος.

Στην χώρα μας τα πράγματα ήταν ακόμα χειρότερα. Για δεύτερη φορά μέσα στην τελευταία εξαετία δεν πραγματοποιήθηκαν τα Πανελλήνια Πρωταθλήματα, γεγονός που στο παρελθόν συνέβη μόνο κατά την περίοδο του Παγκοσμίου πολέμου. Η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά την επιτροπή (ή πιο συγκεκριμένα την πλειοψηφία της) καθώς από την Πολιτεία μας δόθηκε ένα παραθυράκι την περίοδο Μαίου-Αυγούστου το οποίο δεν εκμεταλλεύτηκαν μεταθέτοντας την διεξαγωγή των Πανελληνίων τον μήνα Σεπτέμβριο την στιγμή που όλοι τους βεβαιώναμε ότι την περίοδο εκείνη θα ερχόταν το δεύτερο κύμα της πανδημίας με την επιστροφή των απαγορεύσεων προπονήσεων και δραστηριοτήτων. Το άθλημα μας τελικά ήταν το μοναδικό που δεν έκανε τα Πανελλήνια Πρωταθλήματα του το 2020. Μια μεγάλη παύλα λοιπόν στους πρωταθλητές μας σε όλες τις κατηγορίες για το 2020, παίρνοντας από αυτούς έναν τίτλο που δικαιούνταν και μαζί με όλα τα προνόμια για τους νικητές των κατηγοριών εφήβων & νεανίδων. Χαρακτηριστικό είναι, όπως θυμούνται οι παλαιότεροι, ότι το ένα από τα μέλη της επιτροπής ήταν επίσης από τους άμεσα υπεύθυνους και για την ακύρωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος το 2014 με την διεξαγωγή της τότε ανταγωνιστικής διοργάνωσης Greek Finals, πάνω στις ίδιες ημερομηνίες του πρότερα προγραμματισμένου Πανελληνίου.

Μέσα σε όλα τα παραπάνω να προσθέσουμε το τέλμα το οποίο έχουμε περιέλθει καθώς δεν έχει συνταχθεί ακόμα από την επιτροπή το Υγειονομικό Πρωτόκολλο που θα μας επιτρέψει να ξεκινήσουμε και πάλι τις αγωνιστικές μας δραστηριότητες την στιγμή που όλα τα αθλήματα διαθέτουν και συνεχώς επικαιροποιούν (ακόμα και αθλήματα όπως το τσιρλίντιγκ, το μπόουλινγκ και άλλα). Μετά από τόσα χρόνια ενασχόλησης αυτών των ανθρώπων δεν υπάρχει ακόμα σχολή προπονητών, μια βασική προϋπόθεση να πάει το άθλημα μπροστά, αλλά ούτε και δομή εκπαίδευσης και αξιοποίησης διαιτητών. Τα ενεργά σωματεία μειώθηκαν σε μόλις πέντε (5) έπειτα από την νέα λίστα ενεργών σωματείων της ΓΓΑ. Εάν τελικά διεξάγονταν οι Πανευρωπαϊκοί Αγώνες είχε αποφασιστεί από τους ίδιους να μην συμμετάσχουν (!) οι Εθνικές ομάδες ανδρών & γυναικών για πρώτη φορά μετά από τόσα πολλά χρόνια με μεγάλο κίνδυνο διάλυσης των ομάδων. Με την διεξαγωγή μόλις ενός τουρνουά ανδρών/γυναικών, μέσα σε ένα διάστημα σχεδόν δύο χρόνων (!), αυτό στον Πειραιά τον Μάρτιο 2020 (τοποθετημένο μάλιστα ταυτόχρονα με τις εξετάσεις των φοιτητών μας στα Πανεπιστήμια), με το τελευταίο να είναι το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα α/γ τον Μάρτιο του 2019, «έδειχναν» την έξοδο σε όποιον ήταν άνω των 19 ετών. Δυστυχώς έδειξαν όλα αυτά τα χρόνια την ανεπάρκεια τους. Από το 2019 είναι εξαφανισμένοι. Ένα βήμα πριν το 2021 και καμία ενημέρωση για το τι μέλλει γενέσθαι, κανένα αγωνιστικό πλάνο και πρόγραμμα.

Στα αγωνιστικά του 2020 διεξήχθησαν μόλις τρία τουρνουά, το πρώτο τον Ιανουάριο στον Ο.Α. Αθηνών μόνο για εφήβους & νεανίδες, ακολούθησε τον Μάρτιο στον Πειραιά ένα Όπεν ανδρών/γυναικών & εφήβων/νεανίδων, και το τελευταίο τον Σεπτέμβριο στην Πάτρα το οποίο ήταν επίσης μόνο εφήβων/νεανίδων και όλα αυτά με μεγάλη επιτυχία, ενώ το καλοκαίρι πραγματοποιήθηκε και ένα μεγάλο camp στα Χανιά από τον Πέτρο Τζαμαλούκα και τον Δημήτρη Καραογλανίδη. Στις διεθνείς μας συμμετοχές ο Οδυσσέας Μενεξελής (BU19) συμμετείχε σε διεθνή τουρνουά της ESF στο French Open στην Λιλ μαζί με τους Κύπριους φίλους αθλητές, και στο Austrian Open στην Βιέννη ενώ μαζί με τους Θεόδωρο Ευθυμίου και Στυλιανό Ευθυμίου (BU11), Νίκο Ευθυμίου (BU15) & Νικόλα Φραντζής (BU15) από τον Ο.Τ. Κομοτηνής συμμετείχαν στην αρχή της χρονιάς στο British Junior Open, ένα από τα κορυφαία τουρνουά, που έγινε στο Μπέρμιγχαμ. Τέλος ο Πέτρος Τζαμαλούκας αγωνίστηκε στο Swedish Open στο Μάλμο όπου κατέλαβε την πέμπτη θέση στα ΜΟ40 ενώ προσκλήθηκε και συμμετείχε σε σεμινάριο της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας στο Άμστερνταμ. Θα συνεχίσει και την επόμενη τριετία να είναι μέλος της Επιτροπής Masters της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας καθώς επανεκλέχτηκε, ο πρώτος και μοναδικός Έλληνας σε επιτροπή της ESF. Η χρονιά έκλεισε με την Λένια Γκιθκοπούλου (Ο.Α. Αθηνών) να βρίσκεται στο Νο 247 της παγκόσμιας κατάταξης γυναικών μηνός Δεκεμβρίου, η Ελληνίδα με την υψηλότερη θέση αυτή την στιγμή στην PSA.

Να κλείσουμε όπως και παραπάνω με τα καλά και με αισιοδοξία για το μέλλον. Ευτυχώς υπαγόμαστε σε μια Ομοσπονδία, την Ε.Φ.Ο.Α., η οποία έχουμε την χαρά να μας φιλοξενεί εδώ και δεκαετίες στα γραφεία της, με γραμματειακή και λογιστική υποστήριξη και όλη την βοήθεια του Προέδρου κ. Σπύρου Ζαννιά, του Δ.Σ. και του προσωπικού της. Έτσι έχουμε συγκεκριμένες δομές και επίσημο τρόπο ύπαρξης που με τα ελάχιστα σωματεία που διαθέτουμε δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά. Επίσης έχουμε αποκτήσει επιτέλους και την συμμετοχή και υποστήριξη ενός Υπουργού Αθλητισμού, του κ. Λευτέρη Αυγενάκη που στόχος του είναι να βοηθήσει στην περεταίρω ανάπτυξη αυτού του όμορφου αλλά σχετικά άγνωστου αθλήματος στην χώρα μας. Έχουμε μαζί μας ανθρώπους που δημιούργησαν και συντηρούν αυτά τα πέντε σωματεία οι οποίοι ανιδιοτελώς και με κύριο κριτήριο την μακροχρόνια αγάπη τους συνεχίζουν να βοηθάνε το Ελληνικό σκουός, ανθρώπους που δημιουργούν νέα γήπεδα, καινούργιους χώρους ή άλλους που συντηρούν ήδη υπάρχοντες. Και βεβαίως τους προπονητές, όλους αυτούς τους αθλητές, μεγάλους και μικρούς, που πλημμυρίζουν τα γήπεδα και βεβαίως τους γονείς τους που στηρίζουν, και οικονομικά, το όλο εγχείρημα των παιδιών τους, όπως και τους αθλητές μας και τις οικογένειες τους που διαμένουν μόνιμα στο εξωτερικό, κυρίως στις Η.Π.Α.

Έχουμε δίπλα μας τις οικογένειες μας, τους φίλους και συναθλητές μας, δεν πρέπει λοιπόν ποτέ να χάσουμε την ελπίδα μας και όπως είμαστε μαζί αυτές τις δύσκολες και διαφορετικές για όλους μας γιορτές έτσι και θα παραμείνουμε και το 2021. Μία οικογένεια.

Υπομονή και όλα θα πάνε καλά.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους μέσα από την καρδιά μας και Ευτυχισμένος ο νέος χρόνος 2021!