Αίγυπτος στην καρδιά του σκουός (μέρος Α: Κάιρο)

10454965_10152941056476151_5566618108833858063_oγράφει ο Πέτρος Τζαμαλούκας

Πιστεύω ότι ένα ταξίδι στην Αίγυπτο κάποια στιγμή στη ζωή μας είναι must και μια εμπειρία ζωής. Πόσο μάλλον όταν ασχολούμαστε με το άθλημα του σκουός το οποίο είναι ένα από τα τρία μεγαλύτερα αθλήματα στη χώρα που έχει βγάλει τόσους πολλούς πρωταθλητές και έτσι εκτός από τις τουριστικές μας επισκέψεις στις Πυραμίδες και τον Νείλο η Αίγυπτος προσφέρεται και για την προπόνηση μας. Στο παρόν άρθρο, αλλά και στην συνέχεια του όπου θα ακολουθήσει, θα προσπαθήσω να σας μεταφέρω την εμπειρία μου σε ένα νοητό ταξίδι στην παγκόσμια μητρόπολη του σκουός. Μέσα από τα βίντεο και τις φωτογραφίες που επισυνάπτονται θα μπορέσετε να δείτε και εσείς το παγκόσμιο θαύμα που λέγεται Αιγυπτιακό σκουός και την ιδανική δημιουργία δομών για την ανάπτυξη του αθλήματος στις μικρές ηλικίες με τους παίκτες του και παίκτριες τους να σαρώνουν κάθε χρόνο τους τίτλους στο British Junior Open.

Στα πλαίσια λοιπόν της προετοιμασίας μου για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ταξίδεψα στην Αίγυπτο όπου και παρέμεινα για περίπου δύο εβδομάδες για να προπονηθώ. Αυτός δεν ήταν ο μοναδικός λόγος της επίσκεψης μου καθώς ήταν μια ευκαιρία να δω τον τρόπο με τον οποίο γίνεται εκεί η εκμάθηση του αθλήματος στα μικρά παιδιά και να τα εφαρμόσω στην δουλειά μου εδώ. Η τελευταία επίσκεψη μου στην χώρα ήταν πριν περίπου 19 χρόνια όταν έπαιξα με την Εθνική ομάδα στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα εθνικών ομάδων αλλά και πριν από τότε ταξίδευα στο Κάιρο αρκετά συχνά όπου και παρέμενα για μεγάλα χρονικά διαστήματα σαν έφηβος τότε. Μπορώ μάλιστα να ομολογήσω ότι εκεί ήταν που ξύπνησα σκουοσιστικά μαθαίνοντας να παίζω πιο έξυπνα και εκεί ουσιαστικά έμαθα να παίζω πραγματικά σκουός. Έτσι έχω αρκετούς φίλους εκεί, παιδιά με τα οποία έκανα μαζί προπόνηση στα τότε εφηβικά μου χρόνια και μετέπειτα ταξιδεύαμε μαζί στα επαγγελματικά τουρνουά της PSA, εκ των οποίων οι περισσότεροι είναι στην εποχή μας οι καλύτεροι παίκτες στον κόσμο και άλλοι έχουν αποσυρθεί και είναι πλέον κορυφαίοι προπονητές είτε καταλαμβάνουν σημαντικές θέσεις στην ομοσπονδία της χώρας.

IMG_4101Αμέσως μετά την προσγείωση του αεροσκάφους και την έξοδο από το αεροδρόμιο καταλαβαίνεις αμέσως ότι βρίσκεσαι σε έναν άλλο κόσμο πολύ διαφορετικό από αυτόν που έχουμε συνηθίσει. Προσευχές να ακούγονται από τα μεγάφωνα τρομερά δυνατή ένταση και σε κάθε γωνιά της απέραντης πολιτείας, τα αυτοκίνητα να κινούνται ασυνάρτητα (με τις περισσότερες φορές να μην κινούνται καθόλου) και χωρίς ίχνος κανόνων κυκλοφορίας σε ένα απέραντο κομφούζιο, 17 εκατομμύρια άνθρωποι σε μία τεράστια πόλη! Στην έξοδο των επιβατών με περίμενε ο Ashraf Youssef, διευθυντής της σχολής του Omar ElBorolossy, για να με οδηγήσει στο σπίτι του Ομάρ στο Νέο Κάιρο εκεί που θα ήμουν φιλοξενούμενος για την επόμενη εβδομάδα. Ήταν αργά το βράδυ και ένα δείπνο με τον παλιό μου φίλο Ομάρ ήταν ότι έπρεπε. Και όταν μιλάμε για τον Omar ElBorolossy μιλάμε για έναν θρύλο του Αιγυπτιακού και του παγκόσμιου σκουός. Στα 39 του αυτή την στιγμή ο Ομάρ είχε μια μεγάλη καριέρα καθώς ήταν πρωταθλητής Αιγύπτου στους έφηβους και στους άνδρες, παγκόσμιος πρωταθλητής με την Εθνική Αιγύπτου και παίκτης της πρώτης δεκάδας στον κόσμο καθώς έχει έρθει και πολλές φορές στην χώρα μας για να συμμετάσχει στο Greek Open το οποίο έχει κατακτήσει αλλά και πρόσφατα είχε χάσει στον τελικό από τον Omar Mosaad στο γυάλινο γήπεδο στο Ζάππειο. Αυτή την στιγμή έχει την θέση του ομοσπονδιακού προπονητή της εθνικής ανδρών και γυναικών και η ακαδημία του Omar ElBorolossy Squash Academy έχει πέντε διαφορετικά παραρτήματα με συνολικό αριθμό παιδιών που ξεπερνάει τα 290!

Training with Omar

Το πρόγραμμα της προπόνησης μου για τις επόμενες ημέρες ήταν σταθερό. Πρωινή δίωρη προπόνηση με τον Ομάρ στην έδρα του στο Wadi Degla New Cairo μετά ακολουθούσε ξεκούραση και το απόγευμα άλλες δύο ώρες, αυτή την φορά στα γήπεδα της ομοσπονδίας στο Εθνικό Στάδιο, όπου είχαν προγραμματισμένη προπόνηση οι εθνικές ομάδες γυναικών, εφήβων και νεανίδων.

Petros – Omar

Τα squash clubs στην Αίγυπτο δεν είναι απλά squash clubs. Κάθε ένα από αυτά καταλαμβάνει μια τεράστια έκταση, σχεδόν ίση με έκταση μιας μικρής συνοικίας της Αθήνας, και μέσα εκεί υπάρχουν εγκαταστάσεις για κάθε είδους άθλημα μπορείς να φανταστείς! Ιππασία, τένις, ποδόσφαιρο, πισίνες, αμέτρητες αίθουσες και καταστήματα, καφέ…πολλά καφέ και εστιατόρια και εκεί μπορείς να δεις όλη την αριστοκρατία της Αιγύπτου. Ουσιαστικά είναι country clubs που τα μέλη τους, που είναι μερικές χιλιάδες, ξοδεύουν πολύ χρόνο εκεί με τις οικογένειες τους με την συνδρομή να μην είναι ετήσια αλλά για μια ζωή, lifetime! Έτσι μια συνδρομή εκεί στοιχίζει περίπου 30.000-50.000 ευρώ. Ειδικότερα στο club Wadi Degla New Cairo, που έκανα το πρωινό σκέλος της προπόνησης μου, είχε την έδρα της η σχολή ποδοσφαίρου της Arsenal όπου εκατοντάδες μικρά παιδιά κάθε μέρα γέμιζαν τα δύο τεράστια γήπεδα ποδοσφαίρου.

Marwan ElBorolossy (12 χρονών)

Η εθνική γυναικών ήταν στην τελική φάση της προετοιμασίας της για το Παγκόσμιο εθνικών γυναικών στον Καναδά και το Παγκόσμιο ατομικό του Καίρου ενώ οι εθνικές εφήβων και νεανίδων προπονούνταν για την συμμετοχή των παικτών τους στο προσεχές British Junior Open στις αρχές Ιανουαρίου. Σε Κάιρο και Αλεξάνδρεια υπάρχουν σχολές για μικρά παιδιά και στο κάθε junior τουρνουά συμμετέχουν πάνω από 1.000 παιδιά όπου γίνεται λεπτομερές scouting με τα καλύτερα σε κάθε IMG_4145κατηγορία να καταλήγουν ακριβώς σε αυτό το Εθνικό προπονητικό κέντρο και υπό την επίβλεψη του Omar Abdel Aziz και των ομοσπονδιακών προπονητών που τα συνοδεύουν και στα ταξίδια τους. Όπως χαρακτηριστικά μου είπε ο Ομάρ κάθε ένα από αυτά τα παιδιά έχουν πάρει τουλάχιστον έναν τίτλο British Open στην ηλικία τους μέχρι τώρα με πολλά από αυτά να πηγαίνουν για τον δεύτερο, τρίτο ή τον τέταρτο τίτλο! Ήταν μια πραγματική πανδαισία μπροστά στα μάτια μου, δεκάδες junior τα καλύτερα στην χώρα και στον κόσμο να παίζουν σκουός με εκπληκτική τεχνική και δύναμη για την ηλικία τους. Έβλεπα μέχρι και κορίτσια της κατηγορίας under 13 να χτυπάνε την μπάλα με τρομερή δύναμη και όταν είχαν την ευκαιρία να σημαδεύουν με θράσος τις γωνίες και τα nick! Μου έκανε τρομερή εντύπωση η χαλαρότητα που υπήρχε εκτός γηπέδου. Οι γονείς περίμεναν υπομονετικά τα παιδιά τους συζητώντας χαμηλόφωνα μεταξύ τους και οι προπονητές πάντα με το χαμόγελο άφηναν τα παιδιά να εκφραστούν όπως θέλουν και να χρησιμοποιήσουν την φαντασία τους, ένα βασικό συστατικό της Αιγυπτιακής σχολής. Έμπαινα λοιπόν στο γήπεδο και έπαιζα στη σειρά τον έναν μετά τον άλλο κυρίως τα παιδιά under 19 & under 17, μέχρι τελικής πτώσεως με όλα τα παιχνίδια να είναι πολύ κοντά και να πέφτουν κορμιά! Ήταν ομολογουμένως πολύ τιμητικό να παίζω μαζί με τα αγόρια και τα κορίτσια για τα οποία σε λίγα χρόνια θα μιλάει όλος ο κόσμος και ενστικτωδώς θυμήθηκα ότι και πριν από είκοσι χρόνια πάλι το ίδιο έκανα παίζοντας με τους τότε εφήβους Ramy, Karim, Amr, Ahmed με τα επώνυμα να σας είναι πασίγνωστα πλέον αυτή την στιγμή! Θεέ μου πόσο τυχερός ήμουν…

Egypt National Junior team training @ Stadium

Έτσι κύλησε μια αρκετά κουραστική αλλά εποικοδομητική εβδομάδα. Πρωινή προπόνηση και drills με τον Omar ElBorolossy, ακόμα μερικά παιχνίδια συντήρησης με τον γιο του Ομάρ, τον δωδεκάχρονο Marwan (finalist στο British Open under 13) και το απόγευμα η συνέχεια στο Εθνικό Στάδιο με την Εθνική. Κάποιο από IMG_4227αυτά τα πρωινά μετά την προπόνηση επισκεφτήκαμε ένα άλλο παράρτημα της σχολής και το ιδιόκτητο γυάλινο γήπεδο που δεσπόζει σε έναν μικρό λόφο με θέα το Κάιρο. Τα απογεύματα είχα την ευκαιρία να συμμετέχω στην προπόνηση της Εθνικής γυναικών στις τελευταίες τρεις μέρες προτού αναχωρήσει για τον Καναδά προκειμένου να υπερασπιστούν τον τίτλο τους σαν Παγκόσμιες πρωταθλήτριες του 2012. Έπαιζα στο κεντρικό γυάλινο γήπεδο με την Raneem El Welily, No 3 στον κόσμο, παραλίγο παγκόσμια πρωταθλήτρια πριν λίγες μέρες καθώς είχε 5 ματς μπολ στον τελικό εναντίον της Nicol David. Έπαιζα επίσης την Omneya Kawy No 7 στον κόσμο αλλά και με πολλά juniors που κράτησα τα ονόματα τους γιατί σίγουρα όλοι θα τα μάθουμε πολύ καλά τα προσεχή χρόνια. Σημειώστε μερικά από αυτά…από τις κοπέλες Hania El Hammamy, Nouran Abdelnaby, Habiba Mohamed και από τα αγόρια Ziad Sakr, Yousef Souliman, Karim El Hamamy κ.α. Η καλύτερη ατάκα ήταν αυτή που είπα στον Ziad πριν ξεκινήσουμε το παιχνίδι μας στο γυάλινο γήπεδο. Τον ρώτησα πόσο χρονών είναι, μου απάντησε 16, και τελείως αυθόρμητα του είπα ότι τελευταία φορά που έπαιξα σε αυτό το γήπεδο ήταν τρία χρόνια πριν γεννηθεί κάνοντας τον και εμένα μαζί να ξεσπάσουμε σε γέλια…

Petros – Ziad

Εκτός γηπέδων δεν ένιωσα ούτε μια στιγμή σε κίνδυνο. Ομολογώ ότι ήμουν αρκετά θορυβημένος από όλα αυτά που συνέβησαν τελευταία με την επανάσταση και την σχεδόν εμπόλεμη κατάσταση που βρισκόταν η χώρα σε έναν είδους εμφύλιο. Όμως όλα ήταν ήρεμα ή σχεδόν ήρεμα…η αλήθεια είναι ότι μια μοναδική στιγμή ένιωσα σε κίνδυνο όταν περνώντας με αυτοκίνητο σαν συνοδηγός την γέφυρα πάνω από την πλατεία Tahir άνοιξα το παράθυρο μου για να φωτογραφίσω μία τεράστια διαφημιστική πινακίδα με την φωτογραφία του Karim Darwish όταν ξαφνικά άκουσα μια τεράστια βοή όχλου και μερικές σφαίρες να περνάνε πάνω από το κεφάλι μου! Χρειάζονται θυσίες Πέτρο για να γίνεις ξανά Πρωταθλητής Ελλάδας όπως θα έλεγε και ένας καλός αριστερόχειρας φίλος εν Ελλάδι…!!!

Ήμουν έτοιμος για το ταξίδι μου στην Αλεξάνδρεια

συνεχίζεται… (το Β’ μέρος θα ακολουθήσει σύντομα)

Raneem El Welily training with No 1 under 19 boys