Μια ηχηρή παραίτηση

γράφει η Ζέτα Τζαμαλούκα

Αγαπητοί συναθλητές ,
Με αυτή μου την επιστολή θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι στις 4.2.2014 παραιτήθηκα από την θέση του μέλους του ΔΣ της Πεφτ αλλά και πρωτίστως να σας αναφέρω τους λόγους αυτής μου της ενέργειας, την οποία μελετούσα εδώ και μερικούς μήνες .

Οι βασικοί λόγοι της παραίτησης μου από το ΔΣ της Πεφτ είναι οι κάτωθι:
Εχουν αρχίσει εδώ και καιρό να μην με ενδιαφέρoυν τα διοικητικά και τα αγωνιστικά δρώμενα του squash. Βασικός λόγος είναι ότι τον τελευταίο χρόνο ,το παιδί μου τα καταφέρνει εξαιρετικά καλά στο τένις και πάει για καριέρα. Ο ρόλος μου και το χρέος μου μαζί με τον σύζυγό μου σαν γονείς, είναι να τον υποστηρίξουμε με κάθε μέσο οικονομικό και άλλο ,σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια ,η οποία θα αρχίσει να αποδίδει καρπούς πολύ σύντομα. Αυτή η τεράστια επένδυση χρόνου,χρήματος με πολλά τουρνουά juniors Εφοα (1-2 το μήνα), σε κάθε γωνιά της Ελλάδας αλλά και στο εξωτερικό με έκανε να μην έχω χρόνο να ασχοληθώ με την Πεφτ.

Δεύτερος λόγος είναι ότι μετά τις τελευταίες εκλογές οι σκοποί και οι ενέργειες της Πεφτ έχουν αλλάξει πορεία. Πορεία που δεν με βρίσκει σύμφωνη. Τα δύο πρώτα χρόνια της ιστορίας της Πεφτ ,οι στόχοι ήταν σαφείς .Είμασταν όλοι μια παρέα που διοργανώναμε τα τουρνουά μας όπου γινόταν πολύ πλάκα και όλοι περνάγαμε καλά. Συνενοούμασταν μια χαρά ,όλα τα προβλήματα που ανέκυπταν ,στην πλειοψηφία τους μικρά, επιλύωνταν άμεσα τηλεφωνικώς ή προφορικώς ,χωρίς την ανταλλαγή πομποδών και βαρύγδουπων e-mails ,όπως γίνεται σήμερα.Ε-mails που δεν έχω χρόνο ούτε την διάθεση να μπώ στη διαδικασία να διαβάσω ,καθώς ο χρόνος μου είναι πολύ περιορισμένος λόγω του παιδιού μου,αλλά και της προσπάθειας να βρώ εργασία καθότι δύο χρόνια άνεργη.

Μετα τις τελευταίες εκλογές ,άλλαξαν πολλά .Η δημιουργία σωματείου και πειθαρχικής επιτροπής ήταν το κυριότερο μέλημά μας πρίν κάν ορίσουμε τι είναι squash στην Ελλάδα! Πρίν κάν θεμελιώσουμε ,πρίν χτίσουμε σε γερά θεμέλεια όλη την υποδομή που απαιτείται για όλα αυτά,φτιάχνουμε πειθαρχικές και Σωματεία.Κατα την άποψή μου σωματείο νοείται ο Ροδιακός ,ο όμιλος τοιχοσφαίρησης Χανίων ,ο όμιλος τοιχοσφαίρησης Ηρακλείου ,ο Κερκυραικός όμιλος τοιχοσφαίρησης κτλ.Η Πεφτ ,σαν ένας σύνδεσμος φιλάθλων, ή η Εφοα θα πρέπει να είναι η ομπρέλα που θα περικλείει όλους αυτούς τους ομίλους και όχι να είναι η ίδια σύλλογος .Στην περίπτωση λοιπόν που η Πεφτ γίνει σωματείο ο αθλητικός νόμος έχει πολλούς περιορισμούς πχ απαγορεύει σε προπονητές (ιδιότητα την οποία κατέχω),εμπόρους αθλητικών ειδών , ιδιοκτήτες ομίλων και άλλες κατηγορίες να είναι μέλη .Αρα δεν μπορώ να είμαι μέλος τουλάχιστον στο ΔΣ.

Η Πεφτ σαν απλός σύνδεσμος φιλάθλων squash, θα συνέχιζε το έργο που έκανε κατά τα δύο πρώτα χρόνια της ίδρυσής της όπως τουρνουά ,ranking σε απλή συνεργασία με την Εφοα.

Αν θέλαμε να κάνουμε στην Πεφτ κάτι καινούριο εκτός των τουρνουά του ranking και της πλάκας μας ,ίσως θα έπρεπε να σκεφτούμε ότι πρωταρχικός μας στόχος να είναι ,και θα έπρεπε να έχει ήδη γίνει εδώ και ένα χρόνο , η προώθηση του αθλήματος σε Ελληνόπουλα νέους και νέες κάτω των 19 ετών .Η προσέλκιση juniors .Ενα μεγάλο μέρος του ποσού που μαζεύτηκε στο ταμείο της Πεφτ θα έπρεπε να πάει στα παιδιά γιατι αυτά είναι το μελλον μας.Ποτε δεν με βρήκαν σύμφωνη έξοδα που έγιναν και τα οποία σε λίγες μέρες θα δημοσιευθούν στον απολογισμό και θα τα δείτε όλοι.Αυτός ήταν και ο σοβαρότερος λόγος που παραιτήθηκα αρχικά από ταμίας πρίν ένα μήνα.

Πρώτη προτεραιότητα η δημιουργία πειθαρχικής επιτροπής! Για ποιο λόγο? Ποιές φασαρίες γίνονταν που έπρεπε άμεσα να δημιουργηθεί η πειθαρχική ? Μήπως οι παιχτούρες που θαυμάζουμε όλοι στο youtube δεν τσακώνονται στα μάτς ? Δεν έχω πάει σε κανένα τουρνουά στο εξωτερικό από World open και British open μέχρι το πιο μικρό open χωριού της Γαλλίας που να μην πέφτουν οι ρακέτες σα βροχή και οι βρισιές σαν χαλάζι!!! Στους τελικούς δε, βρίζονται και χαμογελαστά…. Δεν παύουν να είναι άνθρωποι με νεύρα που τους πιέζουν οι sponsors ,οι χώρες τους ,το ranking και τα prize money .Είναι φυσικό να παρεκτρέπονται .Δίνουμε μεγάλη βάση για κάτι φυσιολογικό .Ας κάνουμε λοιπόν copy paste το ποινολόγιο του psa ή England squash και είμαστε οκ .Εκει περιγράφονται όλες οι πιθανες περιπτώσεις και έτσι έχουμε ένα ποινολόγιο χωρίς να ξοδέψουμε φαιά ουσία ή να το διαμορφώνουμε κομμένο και ραμένο για συγκεκριμένο άτομο .

Στην Πεφτ δυσκολευόμουνα να πώ τη γνώμη μου .Δεν υπήρχε το τελευταίο διάστημα πλουραλισμός απόψεων με το μανδύα του ότι έπρεπε να « είμαστε μια ομάδα « .Οποιος είχε άλλη γνώμη ετίθετο αυτομάτως εκτός ,με την ανάλογη δυσαρέσκεια.

Πολλές φορές ήμουν δέκτης παραπόνων παικτών από διάφορα τουρνουά .Οταν τα μετέφερα στην Πεφτ γραπτώs με e-mail υπήρχε δυσαρέσκεια , λέγοντας μου ότι αυτά πρέπει να επιλύονται τηλεφωνικώς και καλύτερα να μην ασχολούμαι και βάζω φωτιές.

Τον Ιούλιο με αφορμή τις προσφορές της Εφοα σε Οσε,Ολυμπιακή ,Κτελ για έκδοση μειωμένων εισητηρίων όταν πρόκειται για αγώνες tennis έκανα στο ΔΣ mail με την έκθεσή μου ,έχοντας επεξεργαστεί συγκεκριμένο πλάνο επέκτασης του μέτρου της Εφοα και για τα τουρνουά squash ,έτσι ώστε να μην αιμορραγούν οικονομικά οι παίκτες ,και να προμηθεύονται εισητήρια με πολύ μειωμένη τιμή .Δεν πήρα καμμία απάντηση από κανένα μέλος του ΔΣ στην πρότασή μου.

Δεν δώσαμε σημασία στα μέλη των Εθνικών ομάδων Γυναικών, Ανδρών ,Νέων ,Νεανίδων και Βετεράνων .Η αν δεν υπήρχαν να τις δημιουργήσουμε και να τις βοηθήσουμε όσο μπορούμε.Να άλλη μια νέα δραστηριότητα στην οποία θα έπρεπε να ρίξουμε βάρος .Αλλωστε τόσα κύπελλα μας έφεραν !Σε κάθε μου προσπάθεια προώθησης του τομέα Εθνική ,έβρισκα αδιαφορία και ειρωνεία..

Όταν η υποψηφιότητα του squash απορρίφθηκε για τρίτη φορά από τους Ολυμπιακούς αγώνες ,ένιωσα μια τεράστια απογοήτευση .Απογοήτευση για το μέλλον του αθλήματος παγκοσμίως .Ποιοί είμαστε ? Πού πάμε ? Που θέλουμε να πάμε?

Απογοητευμένη από τα παραπάνω σύν του ότι δεν υπήρχε χημεία και επικοινωνία το τελευταίο διάστημα ,αλλά και γιατι όπως εξηγησα είμαι αφοσιωμένη στην τεννιστική καριέρα του γιού μου αποφάσισα να παραιτηθώ από το ΔΣ της Πεφτ.

Τέλος θα ήθελα να ξέρετε ότι στη ζωή μου πέτυχα πολύ περισσότερα απ’ όσα μπορούσα να φανταστώ όταν έπιανα για πρώτη φορά την μικρή γαλάζια Grays ξύλινη ρακέτα μου όταν ήμουν 13 ετών.Δεν έβαζα ποτέ αθλητικούς στόχους ,έρχονταν οι επιτυχές μόνες τους μετά από σκληρή δουλειά .Οταν κλείνω την πόρτα του γηπέδου και ακουμπάω την τελευταίας τεχνολογίας πλέον ρακέτα μου και το καινούριο μυρωδάτο μπαλλάκι,αισθάνομαι τυχερή και ευγνομωνώ τη ζωή που τα έφερε έτσι και ασχολούμε με αυτό το καταπληκτικό άθλημα που αγαπώ και που μου χάρισε τόσες υπέροχες στιγμές ,τόσες αξέχαστες επιτυχίες …

Ελπίζω κάποτε να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο.Ελπίζω να προλάβω να ζήσω να δώ το Ελληνικό squash πολύ ψηλά !!

ΖΕΤΑ

20140208-234131.jpg